Verhalen van onze lezers

Ingezonden verhaal: mini monumenten

Door: Monumentaal in gesprek met Jerry Harberink

Geen tekening maar een schilderij in hout, steen of riet dat je gewoon in je hand kunt houden. In een formaat van bijvoorbeeld 10/20 cm. voor een smal grachtenpand. Het zijn kleine artistieke impressies gemaakt met een ongelooflijk gevoel en liefde voor het onderwerp. 

Foto door: Jerry Harberink

Jaren terug is het begonnen met speelgoed, kleine gebouwtjes bij de autootjes van zijn beide zoons. Er waren nog geen huizen te krijgen in de juiste verhouding van de Dinky Toys. Maar dat stadium ligt al lang achter hem, zijn kleinzoon speelt er nu mee.

Afval
Met de meest simpele afvalmaterialen die een ander weggooit weet hij op een bewonderenswaardige manier een miniatuur te maken van de meest verschillende gevels. Harberink haalt zijn schouders op. 'Tja, weet je, als ik op die manier de sfeer kan treffen van bijvoorbeeld een Amsterdams stadspaleis. Of van een eenvoudige stadsboerderij uit Elburg dan voel ik me fijn'.

Huizen met een geschiedenis
Voor zijn eigen collectie gaat in de meeste gevallen zijn voorkeur uit naar oude zeventiende- of  achttiende-eeuwse onderwerpen. Huizen waar sfeer in zit, met een geschiedenis. 
Dat kan van alles zijn, een landgoed, een grachtenpand of een oude boerderij. Het nieuwe Stedelijk Museum in Amsterdam kan hij niet maken. 'Mooi  hoor, zal best' Harberink lacht. 'Maar ik maak liever een vervallen boerderijtje ergens in Twente'.

De verhalen
Vooral eigenaren van bijzondere panden weten hem te vinden. Wat vaak voor de opdrachtgever erg emotioneel is. Zoals die oudere man in Arnhem die als jongetje van zeven jaar samen met zijn broertje in de oorlog ondergedoken had gezeten in een boerderij in Terwispel in Friesland. Hij vroeg of Harberink de gevel van die boerderij zou willen maken als hij er tenminste nog stond. Samen met het bakhuisje omdat hij daar zo vaak gespeeld had.  De boerderij stond er nog, een beetje vervallen en Harberink maakte de gevel zo als hij hem nog kende.

Of die mevrouw die belde uit Canada. Zij had een boerderij gehad in Halle bij Doetinchem en was vijf jaar geleden geëmigreerd. Zij wilde een miniatuur hebben van de gevel voordat de tegenwoordige eigenaar de zaak zou gaan verbouwen. Fantastische opdrachten vindt Harberink.

Je moet soms wat research doen vooraf. Soms praten met de opdrachtgever, kijken in oude fotoalbums. Je leert de mensen kennen wat vaak een extra stimulans geeft. Of soms ook niet helemaal. Zoals bij die zeer welvarende mevrouw, eigenares van een kolossale kophalsromp boerderij in Friesland. Zij had de koetjes al gekocht voor in de lijst. Dat wilde Harberink niet. De mevrouw werd een beetje geïrriteerd. Hij ook. Maar het miniatuur werd gemaakt, zonder koetjes....

Reacties

Er zijn nog geen reacties